ชิ้นส่วนใน IDEA StatiCa Connection ถูกรับแรงโดย rigid links ที่ปลายทั้งสองข้าง และความเค้นในชิ้นส่วนต้องพัฒนาตลอดความยาวชิ้นส่วนสั้น เพื่อให้ผลลัพธ์ที่การเชื่อมต่อมีความถูกต้อง
ชิ้นส่วนสั้นที่ถูกจำลองด้วย shell elements จะถูกยืดออกไปหลังจากการดำเนินการผลิตสุดท้ายด้วยความยาวที่ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าใน Code setup และขนาดหน้าตัด
รายการใน Code setup ในส่วน Model and mesh ได้แก่ 'Default length of standard member' และ 'Default length of member with hollow cross-section' ซึ่งกำหนดตัวคูณของมิติภายนอกที่ใหญ่กว่าของหน้าตัด ค่าตัวคูณเริ่มต้นถูกตั้งค่าค่อนข้างสั้นที่ 1.25 เนื่องจากหลังจากชิ้นส่วนสั้นเหล่านี้ จะมีการใช้ condensed elements
การเชื่อมต่อมาตรฐาน
ในตัวอย่างของหน้าตัดในรูปด้านล่าง ความยาวอัตโนมัติโดยค่าเริ่มต้นคือ AL = 1.25 × b = 1.25 × 200 = 250 mm ซอฟต์แวร์จะตรวจจับมิติที่ใหญ่กว่าของหน้าตัดโดยอัตโนมัติ และใช้มิตินั้นในการกำหนดความยาว
ในกรณีที่มีการเชื่อมต่อคล้ายกับตัวอย่าง ความยาวจะขึ้นอยู่กับการดำเนินการที่ใช้ การดำเนินการผลิตสุดท้ายคือช่องเปิด สลักเกลียว รอยเชื่อม หรือการสัมผัสที่เชื่อมต่อกับชิ้นส่วน โปรดทราบว่าชิ้นส่วนต่อเนื่องจะถูกยืดออกทั้งสองด้านอย่างสมมาตร ความยาวอัตโนมัติแสดงด้วย AL
การเชื่อมต่อที่มีส่วนเสริมคาน
ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือการเชื่อมต่อที่มี wideners เนื่องจาก ส่วนเสริมคาน ที่จำลองด้วย wideners อาจมีความยาวมาก ในกรณีนี้ ซอฟต์แวร์จะไม่ยืดชิ้นส่วนออกโดยอัตโนมัติตาม wideners เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น? และความแตกต่างระหว่าง widener สั้นและ widener ยาวคืออะไร?
- Widener สั้น: Widener สิ้นสุดก่อน ปลายของส่วนชิ้นส่วนสั้นที่มองเห็นได้ (การดำเนินการผลิตสุดท้ายที่ชิ้นส่วนบวกกับความยาวอัตโนมัติ)
- Widener ยาว: Widener สิ้นสุดหลังปลายของส่วนชิ้นส่วนสั้นที่มองเห็นได้ (การดำเนินการผลิตสุดท้ายที่ชิ้นส่วนบวกกับความยาวอัตโนมัติ)
หากซอฟต์แวร์สิ้นสุดชิ้นส่วนหลัง widener ยาว ความเสี่ยงของผลลัพธ์ที่ไม่ถูกต้องจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ Connection application มุ่งเน้นที่รายละเอียดในโครงสร้าง เราแนะนำให้ใช้แอปพลิเคชัน IDEA StatiCa Member เพื่อออกแบบและการตรวจสอบตามมาตรฐานชิ้นส่วนทั้งหมด
