การกำหนดพุกเดี่ยว

บทความต่อไปนี้ให้ภาพรวมที่ครบถ้วนของกรณีการยึดเหนี่ยวทั้งหมดที่สามารถกำหนดได้ใน IDEA StatiCa Detail

คอนกรีตเทในที่

1. เหล็กเสริม (ตั้งแต่เวอร์ชัน 25.0)
2. แผ่นรอง (ตั้งแต่เวอร์ชัน 25.1)
3. Stud หัว (ตั้งแต่เวอร์ชัน 25.1)

พุกติดตั้งภายหลัง (แบบกาว)

1. เหล็กเสริม (ตั้งแต่เวอร์ชัน 25.0)
2. เหล็กเกลียว (ตั้งแต่เวอร์ชัน 25.1)

คอนกรีตเทในที่

1. เหล็กเสริม

ตัวยึดสามารถกำหนดได้โดยตรงสำหรับแต่ละแผ่นที่ระบุ ผู้ใช้สามารถเพิ่มตัวยึดได้ไม่จำกัดจำนวน และยังสามารถรวมประเภทต่างๆ ภายในแผ่นเดียวกันได้ ตัวยึดเหล่านี้ถูกจำลองเป็นเหล็กเสริมมีซี่เสริมที่ฝังอยู่ใน Concrete โดยมีกำลังแรงยึดเหนี่ยวคำนวณตามข้อกำหนดของมาตรฐานในลักษณะเดียวกับเหล็กเสริมมาตรฐาน ที่ปลายพุก สามารถระบุประเภทความยาวยึดเหนี่ยวได้ ซึ่งทำงานเหมือนกับการยึดเหนี่ยวของเหล็กเสริม ในกรณีนี้จะใช้ Spring ยึดเหนี่ยว โดยค่า β-factor ถูกกำหนดตามมาตรฐานที่เลือก

• แบบตรง: พุกสามารถจัดเรียงเป็นแถวและตำแหน่งตามรูปแบบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า (คล้ายกับการวางสลักเกลียวใน Connection) สามารถกำหนดวัสดุ ความยาว และเส้นผ่านศูนย์กลาง รวมถึงระบุประเภทความยาวยึดเหนี่ยวได้
• แบบรูปตัว L: การกำหนดค่าปลายถูกกำหนดเป็นรูปตัว L พร้อมความยาวตะขอที่แก้ไขได้
• แบบรูปตัว U: ชุดเหล็กเสริมต่อเนื่องที่ก่อตัวเป็นรูปตัว U เชื่อมต่อทั้งสองด้าน

2. แผ่นรอง

แผ่นรองถูกจำลองเป็นองค์อาคารแผ่น-เปลือกที่ติดอยู่กับก้านพุกโดยตรง ถ่ายแรงไปยัง Concrete ผ่านการสัมผัสแบบแรงอัดเท่านั้น สามารถกำหนดได้ทั้งรูปทรงกลมหรือสี่เหลี่ยม พร้อมขนาดที่ปรับแต่งได้อย่างเต็มที่ แผ่นเองถูกจำลองแบบเชิงเส้น โดยไม่มีพลาสติซิตี และไม่ถูกตรวจสอบความต้านทาน เนื่องจากก้านพุกมีกำลังแรงยึดเหนี่ยวเป็นศูนย์ แรงทั้งหมดจึงถ่ายไปยัง Concrete ผ่านแผ่นรอง

3. Stud หัว

องค์อาคารนี้มีพฤติกรรมทางกลเหมือนกับแผ่นรอง แต่ได้รับการกำหนดเกรดวัสดุที่สอดคล้องกันซึ่งมีอยู่ใน MPRL Stud หัวยังสามารถจัดเรียงเป็นกลุ่มภายในหน่วยคอนกรีตเทในที่ได้อีกด้วย 

ตัวเลือกการควบคุมใหม่ช่วยให้สามารถกำหนดได้ว่ากลุ่มพุกใดถ่ายแรงประเภทใด เช่น กำหนดให้ Stud รับแรงเฉือน ในขณะที่เหล็กเสริมรับแรงดึงและแรงอัด

นอกจากนี้ ได้มีการนำเกณฑ์หยุดมาใช้เพื่อตรวจสอบความสามารถในการรับแรงดึงออกตามข้อกำหนดของมาตรฐาน ค่าขีดจำกัดสำหรับการสัมผัสระหว่างหัวกับ Concrete หรือแผ่นรองกับ Concrete ถูกคำนวณตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องและแสดงในตารางเฉพาะ รวมถึงการอ้างอิงเชิงบรรทัดฐานและสูตรที่ควบคุมสำหรับแรงขีดจำกัด

พุกติดตั้งภายหลัง

1. เหล็กเสริม

พุกเหล่านี้ออกแบบเป็นเหล็กเส้นที่ติดตั้งในรูเจาะและยึดกับ Concrete โดยรอบด้วยกาว กำลังแรงยึดเหนี่ยวสำหรับการออกแบบถูกระบุโดยตรงโดยวิศวกรตามเอกสารทางเทคนิคของผลิตภัณฑ์กาวที่เลือก

2. เหล็กเกลียว

ทำงานในลักษณะเดียวกับเหล็กเสริมติดตั้งภายหลัง แต่มีข้อได้เปรียบที่ MPRL มีเกรดวัสดุมาตรฐานที่กำหนดไว้ล่วงหน้าสำหรับเหล็กเกลียวโดยเฉพาะ

การบูรณาการกับ IDEA StatiCa Connection และมาตรฐาน

ตัวเลือกเหล่านี้ยังสอดคล้องกับ IDEA StatiCa Connection ด้วย วิธีที่สอดคล้องกับมาตรฐานต่างๆ สามารถดูได้ในตารางต่อไปนี้ 

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวเลือกแผ่นยึดเหนี่ยว (แผ่นฐาน, แผ่นฝังในคอนกรีต) สามารถดูได้ในบทความแยกต่างหาก

เผยแพร่ใน IDEA StatiCa เวอร์ชัน 25.0 อัปเดตใน เวอร์ชัน 25.1.