Gmina Split zaplanowała i zrealizowała projekt w ramach przedsięwzięcia „Marjan 2020 – Wzgórze Przeszłości, Oaza Przyszłości". Wartość projektu wynosi około 1,3 miliona euro, a środki zostały pozyskane z funduszy UE.
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{View on the opening ceremony of the new Marjan's observation tower}}}\]
Podczas oficjalnej ceremonii otwarcia burmistrz Splitu, Ivica Puljak, podkreślił futurystyczny design platformy, który symbolizuje rozwój miasta: „Ambitnie, ale zawsze z myślą, że musimy zachować piękno, które nas otacza."
O projekcie
Nowa wieża obserwacyjna zastąpiła starą, która została wybudowana zanim jeszcze pojawiły się możliwości oferowane przez nowoczesne technologie i po prostu stała się niewystarczająca. Gdy doszły do tego potrzeby publicznych wycieczkowiczów i zorganizowanych wycieczek, jedynym rozwiązaniem było wybudowanie nowej wieży obserwacyjnej.
Celem nowej wieży obserwacyjnej jest zaoferowanie większych możliwości dla zastosowań turystycznych w porównaniu ze starą wieżą. Wieżę zaprojektowali lokalni architekci Emil Šverko z Atelijer Šverko&Šverko LTD oraz Neno Kezić z Arhipolis LTD.
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Side view and 3D CAD model from the project documentation}}}\]
Wieża obserwacyjna Marjan składa się z trzech połączonych ze sobą nośnych elementów konstrukcyjnych:
- Element konstrukcyjny 1 – złożona przestrzenna kratownicowa konstrukcja stalowa o kształcie cylindrycznym ze zmienną średnicą na wysokości wieży wynoszącą od 5 do 8 m oraz całkowitą wysokością konstrukcji cylindrycznej wynoszącą około 15 m, wraz z platformą widokową na szczycie o wysokości około 4,5 m, podpartą przez cztery ortogonalne płaskie konstrukcje kratownicowe.
- Element konstrukcyjny 2 – stalowa konstrukcja szybu windowego o wysokości około 19 m.
- Element konstrukcyjny 3 – dwuprzęsłowa stalowa klatka schodowa o wysokości 15 m.
Wszystkie trzy elementy opierają się na żelbetowej podstawie.
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Drawings of a ring segment and a beam segment}}}\]
Cała konstrukcja wieży, składająca się z trzech połączonych stalowych nośnych elementów konstrukcyjnych oraz betonowej podstawy, została zaprojektowana i sprawdzona przez inżynierów konstruktorów pod kierownictwem prof. nadzw. Neno Torića.
Neno Torić specjalizuje się w konstrukcjach drewnianych i stalowych oraz prowadzi kursy z tych dziedzin. Jego doświadczenie zawodowe obejmuje opracowywanie różnorodnych projektów konstrukcji metalowych i drewnianych.
Neno Torić
Dean
Wyzwania inżynierskie
Największym wyzwaniem w projekcie było obliczenie i projektowanie połączeń w celu ograniczenia wpływu odkształceń termicznych, biorąc pod uwagę, że konstrukcja nośna jest narażona na działanie warunków atmosferycznych. Kolejnym trudnym zadaniem było spełnienie wymagań i zapobieżenie nadmiernym poziomym przemieszczeniom konstrukcji wieży obserwacyjnej, aby spełnić wymagania eksploatacyjne dla panoramicznej windy oraz opracowanie segmentów montażowych dla złożonego kształtu samej konstrukcji.
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Tower surface structural grid and one of its joints}}}\]
Spośród wszystkich obciążeń działających na wieżę obserwacyjną, największy jest wpływ wiatru. Aby uwzględnić oddziaływanie wiatru na półprzepuszczalną konstrukcję, rozważono kilka wariantów obliczeń obciążenia wiatrem, w tym obciążenia z czterech wzajemnie prostopadłych kierunków.
Istniało również wyzwanie związane z budową, którym było projektowanie i wykonanie pierwszych połączeń śrubowych cylindrycznej części wieży obserwacyjnej, bezpośrednio po ukończeniu żelbetowej konstrukcji podstawy. Mianowicie, pierwszy segment musiał być precyzyjnie ustawiony w przestrzeni, aby pozostałe części, takie jak klatka schodowa i szyb windowy, mogły zmieścić się w pozostałej przestrzeni. Wybrano najbardziej optymalne rozwiązanie – segment podstawy zakotwiony precyzyjnie w żelbetowej płycie, po czym umieszczono pierwszy segment konstrukcji cylindrycznej.
Instalacja segmentu podstawy
Szczegół bazowego modelu konstrukcyjnego
Analiza naprężeń i odkształceń złącza kotwowego
Model CAD połączenia kotwiącego
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Base segment installation, detail of the base structural model and the anchoring joint}}}\]
Rozwiązania i wyniki
W konstrukcji zastosowano jedynie niewielką liczbę standardowych połączeń stalowych (typologia według Eurokodu 3). Dlatego IDEA StatiCa Connection umożliwił szybkie i niezawodne projektowanie połączeń niestandardowych złączy, niezbędnych w tego typu projektach.
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Examples of steel joints used in different parts of the tower structure}}}\]
Inżynierowie konstruktorzy wykorzystali kombinację dwóch programów w celu uzyskania niezbędnych informacji do zdefiniowania modelu BIM konstrukcji, który następnie posłużył do wykonania rysunków warsztatowych: SCIA Engineer do analizy statycznej modelu globalnego oraz IDEA StatiCa Connection do projektowania i sprawdzenia normowego wszystkich połączeń.
Dzięki technologii CBFEM wbudowanej w aplikację Connection, wyzwanie związane z projektowaniem i sprawdzeniem normowym różnych złożonych złączy zostało z powodzeniem pokonane w krótkim czasie. Pozwoliło to zespołowi zapewnić bezpieczeństwo projektu, szczególnie w przypadku konstrukcji o tak dużym znaczeniu i w wymagających warunkach.
O Wydziale Inżynierii Lądowej, Architektury i Geodezji
Tradycja kształcenia wyższego w dziedzinie inżynierii lądowej w Splicie rozpoczęła się w 1971 roku wraz z założeniem Katedry Inżynierii Lądowej jako części Uniwersytetu w Zagrzebiu, natomiast Wydział Nauk o Inżynierii Lądowej Uniwersytetu w Splicie został założony później, w 1977 roku.
Zajęcia dydaktyczne i działalność badawcza prowadzone są w 22 katedrach, a obecnie na studiach licencjackich, magisterskich i doktoranckich zapisanych jest ponad 900 studentów.
Co nie mniej ważne, Wydział mieści się w Splicie – liczącym 1700 lat klejnocie w sercu Morza Śródziemnego, równie dumnym ze swojej tradycji, co z niezrównanego piękna.
Uzyskaj 14 dni pełnego dostępu, całkowicie bezpłatnie.
Wypróbuj IDEA StatiCa za darmo
