Beton poniżej płyty podstawy jest symulowany przez podłoże Winklera o jednolitej sztywności, które zapewnia naprężenia kontaktowe. Do sprawdzenia na ściskanie stosuje się średnie naprężenie na powierzchni obciążonej pozostającej w kontakcie z płytą podstawy.
Beton na ściskanie
Obliczeniowa nośność betonu na docisk jest wyznaczana zgodnie z S16-14 – 25.3.1 oraz CSA A23.3 – 10.8. Gdy powierzchnia podporowa betonu jest większa niż płyta podstawy, obliczeniowa nośność na docisk jest określona jako
\[ f_{p,(max)} = 0.85 \phi_c f'_c \sqrt{\frac{A_2}{A_1}} \le 1.7 \phi_c f'_c \]
gdzie:
- ϕc=0,65 – współczynnik nośności betonu
- f'c – wytrzymałość betonu na ściskanie
- A1 – powierzchnia płyty podstawy w kontakcie z powierzchnią betonu (górna powierzchnia ostrosłupa ściętego)
- A2 – powierzchnia podporowa betonu (geometrycznie podobna dolna powierzchnia ostrosłupa ściętego o nachyleniu zboczy 1 pionowo do 2 poziomo)
Sprawdzenie betonu na docisk jest następujące:
σ ≤ fp(max)
gdzie:
- σ – średnie naprężenie ściskające pod płytą podstawy
Przeniesienie sił ścinających
Obciążenia ścinające mogą być przenoszone za pomocą jednej z następujących opcji:
- Ostroga,
- Tarcie,
- Śruby kotwiące.
Ostroga
Przyjmuje się, że obciążenia ścinające są przenoszone wyłącznie przez ostrogę. Nośność betonu na docisk nie jest sprawdzana w oprogramowaniu i powinna być sprawdzona przez użytkownika w innym miejscu. Ostroga i spoiny są sprawdzane przy użyciu MES i komponentów spoin.
Tarcie
W przypadku siły ściskającej obciążenia ścinające mogą być przenoszone przez tarcie między podkładką betonową a płytą podstawy. Współczynnik tarcia jest edytowalny w ustawieniach normy.
Śruby kotwiące
Jeśli obciążenie ścinające jest przenoszone wyłącznie przez śruby kotwiące, siła ścinająca działająca na każdą kotwę jest wyznaczana metodą MES, a śruby kotwiące są sprawdzane zgodnie z ACI 318-14, jak opisano w kolejnych rozdziałach.