การป้อนข้อมูลแรงภายใน
การป้อนข้อมูลแรงภายในของชิ้นส่วน 2 มิติขึ้นอยู่กับประเภทของ Element 2 มิติ:
- Shell-slab – สามารถป้อนแรงเมมเบรน (nx, ny และ nxy), โมเมนต์ดัด (mx, my และ mxy) และแรงเฉือน (vx และ vy) ได้
- Shell- wall – สามารถป้อนแรงเมมเบรน (nx, ny และ nxy), โมเมนต์ดัด (mx, my และ mxy) และแรงเฉือน (vx และ vy) ได้
- Slab – สามารถป้อนเฉพาะโมเมนต์ดัด (mx, my และ mxy) และแรงเฉือน (vx และ vy) เท่านั้น
- Wall – สามารถป้อนเฉพาะแรงเมมเบรน (nx, ny และ nxy) เท่านั้น
- คานลึก – สามารถป้อนเฉพาะแรงเมมเบรน (nx, ny และ nxy) เท่านั้น
| คำอธิบาย | |
| mx(y) | โมเมนต์ดัดในทิศทางแกน x (y) ค่าบวกทำให้เกิดแรงดึงที่ผิวล่างของ Element 2 มิติ |
| mxy(yx) | โมเมนต์บิดรอบแกน y (x) ที่กระทำบนขอบที่ขนานกับแกน x (y) ค่าบวกทำให้เกิดความเค้นเฉือนแบบดึงที่ผิวล่างของ Element 2 มิติ เนื่องจากในทุกจุดของ Element 2 มิติ ทฤษฎีความเท่ากันของความเค้นเฉือนแนวนอนมีผลบังคับใช้ โมเมนต์บิด mxy = myx จึงเท่ากันในทุกจุดของ Element 2 มิติด้วย ดังนั้นจึงป้อนเฉพาะค่า mxy ในโปรแกรม |
| nx(y) | แรงปกติในทิศทางแกน x (y) ค่าบวกกระทำในทิศทางแกน x(y) และทำให้เกิดแรงดึงในหน้าตัด |
| nxy(yx) | แรงปกติที่กระทำในระนาบกึ่งกลางในทิศทางแกน y(x) บนขอบที่ขนานกับแกน x(y) ค่าบวกกระทำในทิศทางแกน x(y) เนื่องจากในทุกจุดของ Element 2 มิติ ทฤษฎีความเท่ากันของความเค้นเฉือนแนวนอนมีผลบังคับใช้ แรงปกติ nxy = nyx จึงเท่ากันในทุกจุดของ Element 2 มิติด้วย ดังนั้นจึงป้อนเฉพาะค่า nxy ในโปรแกรม |
| vx(y) | แรงเฉือนที่กระทำตั้งฉากกับระนาบกึ่งกลางบนขอบที่ขนานกับแกน x(y) ค่าบวกกระทำในทิศทางแกน z |
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Sign convention of internal forces}}}\]
ต้องกำหนดประเภทของการรวมแรงต่อไปนี้สำหรับการตรวจสอบ:
- Ultimate limit state/Accidental – องค์ประกอบแรงภายในที่กำหนดสำหรับประเภทการรวมแรงนี้ใช้สำหรับการตรวจสอบ ULS ของ Element 2 มิติ:
- Capacity N-M-M
- Response N-M-M
- Interaction
และการตรวจสอบข้อกำหนดรายละเอียด
- Characteristic – องค์ประกอบแรงภายในที่กำหนดสำหรับประเภทการรวมแรงนี้ใช้สำหรับการตรวจสอบขีดจำกัดความเค้น (SLS)
- Quasi-permanent – องค์ประกอบแรงภายในที่กำหนดสำหรับประเภทการรวมแรงนี้ใช้สำหรับการตรวจสอบความกว้างรอยแตก (SLS)
| หมายเหตุ: |
| ไม่จำเป็นต้องป้อนองค์ประกอบแรงภายใน vx และ vy สำหรับประเภทการรวมแรง Characteristic และ Quasi-permanent เนื่องจากค่าเหล่านี้ไม่ได้ใช้ในการตรวจสอบ |
การกำหนดทิศทางการตรวจสอบ
ต้องกำหนดทิศทางการตรวจสอบเพื่อให้การตรวจสอบ Element 2 มิติถูกต้อง สามารถป้อนทิศทางการตรวจสอบสำหรับแต่ละประเภทการรวมแรงแยกกัน โดยใช้สองวิธีต่อไปนี้:
- User defined direction – ผู้ใช้กำหนดทิศทางการตรวจสอบเป็นมุมเทียบกับแกน x ในระนาบของ Element 2 มิติ ตัวเลือกนี้ถูกตั้งเป็นค่าเริ่มต้นสำหรับประเภทการรวมแรง ULS และค่าเริ่มต้นของมุมคือ 0 องศา การตรวจสอบดำเนินการในทิศทางต่อไปนี้:
- ทิศทางที่กำหนด
- ทิศทางตั้งฉากกับทิศทางที่กำหนด
- ทิศทางของแนวทแยงรับแรงอัดที่ผิวบน
- ทิศทางของแนวทแยงรับแรงอัดที่ผิวล่าง
- Direction of principal stresses – ทิศทางการตรวจสอบคำนวณโดยอัตโนมัติเป็นทิศทางของความเค้นหลักที่ผิวบนและผิวล่างของ Element 2 มิติ ตัวเลือกนี้ถูกตั้งเป็นค่าเริ่มต้นสำหรับประเภทการรวมแรง Characteristic และ Quasi-permanent การตรวจสอบดำเนินการในทิศทางต่อไปนี้:
- ทิศทางของความเค้นหลักที่ผิวล่าง
- ทิศทางตั้งฉากกับทิศทางของความเค้นหลักที่ผิวล่าง
- ทิศทางของแนวทแยงรับแรงอัดที่ผิวล่าง
- ทิศทางของความเค้นหลักที่ผิวบน
- ทิศทางตั้งฉากกับทิศทางของความเค้นหลักที่ผิวบน
- ทิศทางของแนวทแยงรับแรงอัดที่ผิวบน
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Recalculated internal forces in input direction by theory of Baumann}}}\]
การวิเคราะห์ทิศทางการตรวจสอบสำหรับสภาวะขีดจำกัดกำลัง
การวิเคราะห์ที่ 1
สำหรับ Element 2 มิติที่รับเฉพาะโมเมนต์ดัด (mx = 20 kNm/m, my = 10 kNm/m, mxy = 5 kNm/m) โดยเปลี่ยนมุมของเหล็กเสริมและมุมทิศทางการตรวจสอบสำหรับสภาวะขีดจำกัดกำลัง ผลลัพธ์แสดงในกราฟต่อไปนี้:
การวิเคราะห์สรุปได้ว่า:
- หากเหล็กเสริมตั้งฉากซึ่งกันและกัน ผลการตรวจสอบจะใกล้เคียงกันสำหรับมุมทิศทางการตรวจสอบที่แตกต่างกัน ไม่ขึ้นอยู่กับมุมเหล็กเสริมที่กำหนด และค่าสูงสุดของการตรวจสอบพบที่มุม 0, 45 และ 90 องศา ดังนั้นการตรวจสอบนี้สามารถดำเนินการสำหรับทิศทางการตรวจสอบที่กำหนดไว้ล่วงหน้าที่มุม 0 องศา
- หากเหล็กเสริมไม่ตั้งฉากซึ่งกันและกัน ผลการตรวจสอบจะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และค่าการตรวจสอบสูงสุดจะได้รับโดยประมาณในทิศทางที่สอดคล้องกับทิศทางเฉลี่ยของเหล็กเสริม ดังนั้นจึงแนะนำให้เปลี่ยนทิศทางการตรวจสอบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า หรือดำเนินการตรวจสอบในหลายทิศทางในกรณีที่เหล็กเสริมไม่ตั้งฉากซึ่งกันและกัน
การวิเคราะห์ที่ 2
สำหรับเหล็กเสริมแบบตั้งฉาก ค่าโมเมนต์ดัดและมุมได้รับการเปลี่ยนแปลง สำหรับการตรวจสอบตามมาตรฐาน ULS ผลลัพธ์แสดงในกราฟ:
การวิเคราะห์สรุปได้ว่าแม้สำหรับค่าโมเมนต์ดัดที่แตกต่างกัน ค่าสูงสุดของการตรวจสอบสภาวะขีดจำกัดกำลังพบที่ทิศทางการตรวจสอบ 0, 45 และ 90 องศา ดังนั้นการตรวจสอบสามารถดำเนินการสำหรับมุมการตรวจสอบที่กำหนดไว้ล่วงหน้าที่ 0 องศา ข้อสรุปที่คล้ายกันนี้ใช้ได้กับ Element 2 มิติที่รับเฉพาะแรงปกติ หรือรับแรงปกติร่วมกับโมเมนต์ดัด
การคำนวณใหม่ของแรงภายในตามทิศทางการตรวจสอบ
แรงภายในที่กำหนดจะถูกคำนวณใหม่ตามทิศทางการตรวจสอบโดยใช้สูตรการแปลงของ Baumann ซึ่งอธิบายไว้ใน Baumann, Th. : "Zur Frage der Netzbewehrung von Flächentragwerken". In : Der Bauingenieur 47 (1972), Berlin 1975. ขั้นตอนการคำนวณมีดังนี้:
- การคำนวณแรงปกติที่ผิวทั้งสองของ Element 2 มิติ
- การคำนวณแรงหลักที่ผิวทั้งสองของ Element 2 มิติ
- การคำนวณแรงที่คำนวณใหม่สำหรับแต่ละผิวตามทิศทางการตรวจสอบที่กำหนด
- การคำนวณแรงที่คำนวณใหม่สำหรับแต่ละผิวไปยังจุดศูนย์กลาง
- การคำนวณใหม่ของแรงเฉือนตามทิศทางการตรวจสอบที่กำหนด
การคำนวณแรงปกติที่ผิวทั้งสองของ Element 2 มิติ
แรงภายในที่กำหนดจะถูกคำนวณใหม่ไปยังผิวทั้งสองโดยใช้สูตรต่อไปนี้:
\[{{n}_{x,low\left( upp \right)}}=\frac{{{n}_{x}}}{2}+\left( - \right)\frac{{{m}_{x}}}{z}\]
\[{{n}_{y,low\left( upp \right)}}=\frac{{{n}_{y}}}{2}+\left( - \right)\frac{{{m}_{y}}}{z}\]
\[~~~~~{{n}_{xy,low\left( upp \right)}}=\frac{{{n}_{xy}}}{2}+\left( - \right)\frac{{{m}_{xy}}}{z}\]
ต้องกำหนดแขนของแรงภายใน (z) สำหรับการคำนวณใหม่ของแรงภายใน แขนของแรงภายในถูกกำหนดจากวิธีความเครียดขีดจำกัดเมื่อรับโมเมนต์ดัดหลักในทิศทางของโมเมนต์หลัก m1 ที่ผิวทั้งสอง หากโมเมนต์หลักเท่ากับศูนย์หรือหากไม่พบสมดุลในทิศทางของโมเมนต์หลัก แขนของแรงภายในจะถูกกำหนดตามสูตร:
\[z=x\cdot d\]
| คำอธิบาย | |
| x | สัมประสิทธิ์สำหรับการคำนวณแขนของแรงภายในถูกกำหนดในการตั้งค่ามาตรฐานแห่งชาติ |
| d | ความสูงประสิทธิผลของหน้าตัดที่คำนวณแยกกันสำหรับผิวบนและผิวล่างของ Element 2 มิติ สำหรับผิวล่าง คือระยะจากจุดศูนย์ถ่วงของเหล็กเสริมที่ผิวล่างถึงขอบบนของหน้าตัด สำหรับผิวบน คือระยะจากจุดศูนย์ถ่วงของเหล็กเสริมที่ผิวบนถึงขอบล่างของหน้าตัด |
| หมายเหตุ: |
| แขนของแรงภายในสามารถตรวจสอบได้ในการตรวจสอบ Response N-M-M ต้องป้อนเฉพาะโมเมนต์ดัดและทิศทางการตรวจสอบต้องสอดคล้องกับทิศทางของโมเมนต์หลัก |
ในแผนภาพต่อไปนี้ แสดงการตรวจสอบแขนของแรงภายในสำหรับโมเมนต์ดัด mx = 20 kNm/m, my = 10 kNm/m, mxy = 5 kNm/m ทิศทางของโมเมนต์หลักถูกคำนวณเป็น αm1 = 22.5 องศา และการตอบสนองของหน้าตัดถูกคำนวณเพื่อกำหนดแขนของแรงภายใน
| หมายเหตุ: |
| แขนของแรงภายในสำหรับการคำนวณใหม่ของแรงภายในในทิศทางการตรวจสอบ และแขนของแรงภายในสำหรับการตรวจสอบอาจแตกต่างกัน เนื่องจากแขนของแรงภายในสำหรับการคำนวณใหม่ถูกกำหนดบนหน้าตัดที่รับโมเมนต์หลักในทิศทางของโมเมนต์หลัก และแขนของแรงภายในสำหรับการตรวจสอบถูกกำหนดบนหน้าตัดที่รับโมเมนต์ดัดและแรงปกติในทิศทางการตรวจสอบ ค่าของแขนของแรงภายในสำหรับประเภทการรวมแรงทั้งหมดแสดงในตาราง Recalculated forces ในตัวนำทาง Internal forces in section |
การคำนวณแรงภายในที่ผิวทั้งสอง
แรงหลักที่ผิวทั้งสองของ Element 2 มิติคำนวณโดยใช้สูตร:
\[{{n}_{1,bot\left( top \right)}}=\frac{{{n}_{x,low\left( upp \right)+}}{{n}_{y,low\left( upp \right)}}}{2}+\frac{1}{2}\sqrt{{{\left( {{n}_{x,low\left( upp \right)-}}{{n}_{y,low\left( upp \right)}} \right)}^{2}}+4\cdot {{n}_{xy,low\left( upp \right)}}}\]
\[{{n}_{2,bot\left( top \right)}}=\frac{{{n}_{x,low\left( upp \right)+}}{{n}_{y,low\left( upp \right)}}}{2}-\frac{1}{2}\sqrt{{{\left( {{n}_{x,low\left( upp \right)-}}{{n}_{y,low\left( upp \right)}} \right)}^{2}}+4\cdot {{n}_{xy,low\left( upp \right)}}}\]
และทิศทางของแรงหลักคำนวณโดยใช้สูตร:
\[{{\alpha }_{n1,low\left( upp \right)}}=0,5\cdot {{\tan }^{-1}}\left( \frac{2\cdot {{n}_{xy,low\left( upp \right)}}}{{{n}_{x,low\left( upp \right)}}-{{n}_{y,low\left( upp \right)}}} \right)\]
| หมายเหตุ: |
| แรงหลักและทิศทางของแรงหลักสำหรับผิวทั้งสองของ Element 2 มิติแสดงสำหรับประเภทการรวมแรงทั้งหมดในตาราง Recalculated forces ในตัวนำทาง Internal forces in section |
การคำนวณแรงภายในที่คำนวณใหม่ที่ผิวตามทิศทางการตรวจสอบที่กำหนด
การคำนวณใหม่ของแรงหลักตามทิศทางการตรวจสอบดำเนินการแยกกันสำหรับแต่ละผิวโดยใช้สูตรการแปลงของ Baumann:
\[{{n}_{surface,i,low\left( upp \right)}}=\frac{{{n}_{1,low\left( upp \right)}}\cdot \sin \left( {{\alpha }_{j,low\left( upp \right)}} \right)\cdot \sin \left( {{\alpha }_{k,low\left( upp \right)}} \right)+{{n}_{2,low\left( upp \right)}}\cdot \cos \left( {{\alpha }_{j,low\left( upp \right)}} \right)\cdot \cos \left( {{\alpha }_{k,low\left( upp \right)}} \right)}{\sin \left( {{\alpha }_{j,low\left( upp \right)}}-{{\alpha }_{i,low\left( upp \right)}} \right)\cdot \sin \left( {{\alpha }_{k,low\left( upp \right)}}-{{\alpha }_{i,low\left( upp \right)}} \right)}\]
| คำอธิบาย | |
| i, j, k, i | ดัชนีของทิศทางการตรวจสอบ (ทิศทางการคำนวณใหม่ของแรงภายใน) i, j, k, i = 1, 2, 3, 1 เช่น สำหรับผิวล่างและการคำนวณแรงในทิศทาง j (มุม α2) สูตรคือ: \[{{n}_{surface,2,low}}=\frac{{{n}_{1,low}}\cdot \sin {{\alpha }_{3,low}}\cdot \sin {{\alpha }_{1,low}}+{{n}_{2,low}}\cdot \cos {{\alpha }_{3,low}}\cdot \cos {{\alpha }_{1,low}}}{\sin \left( {{\alpha }_{3,low}}-{{\alpha }_{2,low}} \right)\cdot \sin \left( {{\alpha }_{1,low}}-{{\alpha }_{2,low}} \right)}\] |
| \[{{\alpha }_{i,j,k,low\left( upp \right)}}\] | มุมระหว่างทิศทางการตรวจสอบที่กำหนดหรือทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดกับทิศทางของแรงหลักที่ผิวล่างหรือผิวบนของ Element 2 มิติ ทิศทางการตรวจสอบที่กำหนด α1, low(upp) = α1 – α low(upp) ทิศทางตั้งฉากกับทิศทางที่กำหนด α2, low(upp) = α2 – α low(upp) ทิศทางการตรวจสอบสำหรับค้ำยันรับแรงอัด α3, low(upp) = α3 – α low(upp) |
| α1 | ทิศทางการตรวจสอบที่กำหนดสำหรับการรวมแรงนั้นๆ |
| α2 | ทิศทางตั้งฉากกับทิศทางที่กำหนด α2 = α1 + 90 องศา |
| α3 | ทิศทางการตรวจสอบในทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดในระนาบของ Element 2 มิติ ทิศทางนี้ถูกปรับให้เหมาะสมเพื่อลดแรงในทิศทางนี้ให้น้อยที่สุด |
| หมายเหตุ: |
| หาก ทิศทางการตรวจสอบ เหมือนกับ ทิศทางของความเค้นหลัก แรงในค้ำยันรับแรงอัดจะเป็นศูนย์ ดังนั้นทิศทางนี้จึงถูกละเว้นในการตรวจสอบ ทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดสำหรับสภาวะความเค้นทั้งหมดยกเว้นสภาวะความเค้นแบบไฮเพอร์โบลิก (n1,low(upp) > 0 และ n1,low(upp) < 0) สามารถคำนวณได้ตามสูตร: α3 = 0,5(α1 + α2) แรงภายในที่คำนวณใหม่สำหรับผิวทั้งสองของ Element 2 มิติและทิศทางการตรวจสอบทั้งหมดรวมถึงทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดแสดงในตาราง Recalculated forces |
การแปลงแรงภายในที่คำนวณใหม่ไปยังจุดศูนย์ถ่วงของหน้าตัด
สำหรับการตรวจสอบ Element 2 มิติ แรงที่ผิวในทิศทางหนึ่งๆ ต้องถูกคำนวณใหม่ไปยังจุดศูนย์ถ่วงของหน้าตัด ผลลัพธ์คือแรงปกติ nd,i และโมเมนต์ดัด md,I ที่กระทำที่จุดศูนย์ถ่วงของหน้าตัด Element 2 มิติ
md,i = nlower,i·zs,low + nupper,i·zs,upp
nd,i = nlower,i + nupper,i
| คำอธิบาย | |
| nlower,i | แรงที่ผิวที่คำนวณใหม่ที่ผิวล่างในทิศทางการตรวจสอบที่ ith เมื่อ nlower,i = nsurface,low,i |
| nupper,i | แรงภายในที่คำนวณใหม่ที่ผิวบนในทิศทางการตรวจสอบที่ ith เมื่อ nupper,i = nsurface,upp,i |
| zs,low (upp) | ระยะจากจุดศูนย์ถ่วงของ Concrete ที่รับแรงอัดหรือจุดศูนย์ถ่วงของเหล็กเสริมที่ผิวล่าง (บน) เมื่อ z = zs,low + zs,upp |
| หมายเหตุ: |
| หากทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดที่ผิวล่างและผิวบนแตกต่างกัน สำหรับการคำนวณใหม่ของแรงไปยังจุดศูนย์ถ่วง จำเป็นต้องคำนวณแรงเสมือนที่ผิวล่างในทิศทางของค้ำยันรับแรงอัดที่ผิวบน และในทางกลับกัน |
\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Recalculated design forces}}}\]
การคำนวณใหม่ของแรงเฉือนตามทิศทางการตรวจสอบที่กำหนด
แรงเฉือนถูกคำนวณใหม่ตามทิศทางการตรวจสอบโดยใช้สูตร:
\[{{v}_{d,i}}={{v}_{x}}\cdot \cos ({{\alpha }_{i}})+{{v}_{y}}\cdot \sin ({{\alpha }_{i}})\]
และแรงเฉือนสูงสุดคือ:
\[{{v}_{d,max~}}=\sqrt{{{v}_{x}}^{2}+{{v}_{y}}^{2}}\]
และกระทำในทิศทาง
\[\beta ={{\tan }^{-1}}\left( \frac{{{v}_{y}}}{{{v}_{x}}} \right)\]
| คำอธิบาย | |
| αi | มุมการตรวจสอบในทิศทางที่ ith |
| หมายเหตุ: |
| เมื่อตรวจสอบ Element 2 มิติที่มีแรงเฉือนค่อนข้างมาก เหมาะสมที่จะตรวจสอบ Element 2 มิติในทิศทางของแรงเฉือนสูงสุด ซึ่งหมายความว่าการตรวจสอบทิศทางที่กำหนดสอดคล้องกับมุม β |
การเปรียบเทียบการคำนวณใหม่ของแรงภายในโดยใช้วิธีต่างๆ
การคำนวณใหม่ของแรงตาม EN 1992-1-1
วิธีที่อธิบายไว้ใน EN 1992-1-1 ถูกใช้ในโปรแกรมหลายโปรแกรมและในทางปฏิบัติเพื่อคำนวณแรงภายในสำหรับการออกแบบ EN 1992-1-1 คำนึงถึงเฉพาะทิศทางเหล็กเสริมที่ตั้งฉากกัน การคำนวณแรงสำหรับการออกแบบโดยมีอิทธิพลของโมเมนต์บิดอธิบายไว้ในแผนผังต่อไปนี้ โดยที่ my³ mx สามารถสร้างแผนภาพที่คล้ายกันสำหรับโมเมนต์ my < mx
| คำอธิบาย | |
| mxd+, mxd- | โมเมนต์ดัดสำหรับการออกแบบในทิศทางแกน x สำหรับการออกแบบและตรวจสอบเหล็กเสริมที่ผิวล่าง (-) หรือผิวบน (+) |
| myd+ myd- | โมเมนต์ดัดสำหรับการออกแบบในทิศทางแกน y สำหรับการออกแบบและตรวจสอบเหล็กเสริมที่ผิวล่าง (-) หรือผิวบน (+) |
| mcd+, mcd- | โมเมนต์ดัดสำหรับการออกแบบในค้ำยันรับแรงอัดของ Concrete ที่ผิวล่าง (-) หรือผิวบน (+) ซึ่ง Concrete ต้องรับ |
ค่าของแรงสำหรับการออกแบบที่คำนวณใหม่สำหรับประเภทชิ้นส่วน = Slab ที่คำนวณโดยใช้วิธีที่อธิบายไว้ใน EN แสดงในตารางต่อไปนี้:
ใน IDEA StatiCa RCS ค่าของโมเมนต์ที่ผิวบนและผิวล่างไม่ได้แสดง แต่แสดงค่าของแรงปกติที่ผิวทั้งสองและค่าของโมเมนต์ที่คำนวณใหม่ไปยังจุดศูนย์ถ่วงของหน้าตัด
โมเมนต์ที่ผิวล่างและผิวบนสามารถคำนวณได้โดยใช้แรงที่ผิว ซึ่งแสดงในผลลัพธ์เชิงตัวเลข โดยใช้สูตร:
\[{{m}_{surface,i,dlow\left( upp \right)}}={{n}_{surface,i,low\left( upp \right)}}\cdot z\]
ค่าของแรงที่ผิวและโมเมนต์ที่คำนวณใหม่แสดงในตารางต่อไปนี้:
ตารางแสดงให้เห็นว่าโมเมนต์ที่ผิวของ Slab ที่คำนวณใน IDEA Concrete และคำนวณตามวิธีที่อธิบายไว้ใน EN สอดคล้องกันเฉพาะที่ผิวเดียวเท่านั้น ความแตกต่างนี้เกิดจากการปรับให้เหมาะสมของค้ำยัน Concrete ที่แตกต่างกัน วิธีที่ใช้ใน IDEA StatiCa RCS ค้นหามุมของค้ำยันรับแรงอัดที่แรงในค้ำยันน้อยที่สุด วิธีที่อธิบายไว้ใน EN ค้นหาผลรวมน้อยที่สุดของแรงลบจากทุกทิศทาง
การเปรียบเทียบการคำนวณแรงภายในกับโปรแกรม RFEM และ SCIA Engineer
เพื่อเปรียบเทียบผลลัพธ์ของแรงภายในที่คำนวณใหม่ในโปรแกรม IDEA Concrete, RFEM และ SCIA Engineer (SEN) ได้จัดทำแบบจำลองอย่างง่ายของ Slab ขนาด 6 ม. x 4 ม. และความหนา 200 มม. Slab รองรับด้วยฐานรองรับแบบเส้นที่ขอบและรับน้ำหนักบรรทุกสม่ำเสมอ 10 kN/m2
เพื่อให้การนำเสนอง่ายขึ้น จึงแสดงเฉพาะค่าของแรงภายในที่คำนวณใหม่ในหน้าตัดตามยาวหนึ่งหน้าตัด ระยะของหน้าตัดจากขอบ Slab คือ 1.5 ม. แรงภายในที่คำนวณในโปรแกรม RFEM ถูกใช้เป็นค่าอินพุตสำหรับ IDEA Concrete
ตารางแสดงให้เห็นความสอดคล้องที่ดีของแรงที่คำนวณในโปรแกรมต่างๆ