Nowa wersja wprowadza ulepszony algorytm obliczania rozstawu śrub (p1; p2), odległości od końca (e1) i od krawędzi (e2) dla sprawdzenia normowego dociskowego według Eurokodu. Ulepszenie to ma szczególne znaczenie w przypadku ogólnych geometrii blach, blach z otworami, wycięciami itp.
Algorytm odczytuje rzeczywisty kierunek wypadkowego wektora siły ścinającej w danej śrubie, a następnie oblicza odległości potrzebne do sprawdzenia dociskowego.
Odległości od końca (e1) i od krawędzi (e2) wyznaczane są przez podział obrysu blachy na trzy segmenty. „Segment końcowy" wyznaczany jest przez zakres 60° w kierunku wektora siły. „Segmenty krawędziowe" definiowane są przez dwa zakresy 65° prostopadle do wektora siły. Jako odległość od końca lub od krawędzi przyjmowana jest następnie najkrótsza odległość między śrubą a krawędzią w odpowiednim segmencie.
Algorytm ocenia wszystkie blachy połączone daną śrubą — blachy łączące (np. blacha nakładkowa), blachy elementów (np. górna półka) — i stosuje najkrótszą odległość.
Odległości między otworami na śruby (p1; p2) wyznaczane są przez wirtualne powiększenie otaczających otworów o połowę ich średnicy, a następnie poprowadzenie dwóch linii w kierunku wektora siły ścinającej i prostopadle do niego. Gdy linie te przecinają wirtualnie powiększone otwory, odległości do tych śrub przyjmowane są jako p1 i p2 w obliczeniach.
Jeśli linie nie przecinają wizualnie najbliższej śruby (nawet jeśli linia mija śrubę w niewielkiej odległości), śruba ta jest pomijana. Jeśli linie nie przecinają żadnej śruby, stosowana jest wartość nieskończona.
Dostępne w edycjach Expert i Enhanced .