Verbindingen worden geclassificeerd op basis van stijfheid van de verbinding naar:
- Stijf – verbindingen met onbeduidende verandering van originele hoeken tussen de staven,
- Flexibel – verbindingen waarvan wordt aangenomen dat ze in staat zijn om een betrouwbare en bekende mate van buigstijfheid te bieden,
- Scharnierend – verbindingen die geen buigmomenten kunnen ontwikkelen.
Verbindingen worden geclassificeerd volgens EN 1993-1-8 – Cl. 5.2.2.
- Stijf – \( \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \ge k_b \)
- Flexibel – \( 0.5 < \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} < k_b \)
- Scharnierend – \( \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \le 0.5 \)
waar:
- Sj,ini – aanvangstijfheid van de verbinding; de verbindingsstijfheid wordt lineair verondersteld tot aan 2/3 van Mj,Rd
- Lb – theoretische lengte van de berekende staaf; instelling in staafeigenschappen
- E – Young's modulus of elasticiteit
- Ib – traagheidsmoment van de berekende staaf