De standaard penaltymethode wordt aanbevolen voor het modelleren van contact tussen platen. Wanneer er een doordringing van een knoop in een tegenoverliggend contactoppervlak wordt gedetecteerd, wordt er penaltystijfheid toegevoegd tussen de knoop en de tegenoverliggende plaat. De penaltystijfheid wordt gecontroleerd door een heuristisch algoritme tijdens de niet-lineaire iteratie om een betere convergentie te krijgen. De oplosser detecteert automatisch het doordringingspunt en lost de contactkrachtverdeling op tussen de doorgedrongen knoop en knopen op de tegenoverliggende plaat. Dat maakt het mogelijk om contact te maken tussen verschillende netten. Het voordeel van de penaltymethode is de automatische opbouw van het model. Het contact tussen de platen heeft een grote invloed op de herverdeling van krachten in de verbinding.
Een voorbeeld van het scheiden van platen in contact tussen het lijf en de flenzen van twee overlappende gordingen met Z-profielen
Het is mogelijk om contact toe te voegen tussen
- twee oppervlakken,
- twee randen,
- rand en oppervlak.
Een voorbeeld van rand-op-rand contact tussen de zitting en de kopplaat
Een voorbeeld van contact van rand-op-oppervlak tussen de onderste flens van de ligger en de kolomflens
De spanningen in contacten kunnen gevisualiseerd worden en de waarden worden weergegeven in de controletabel van platen. De contactspanningen zijn echter alleen informatief en worden in geen enkele controle gebruikt. Ook wordt er geen rekening gehouden met de spanning door de dikte van schaalelementen.
