Verbindingen worden geclassificeerd op basis van verbindingsstijfheid in:
- Stijf – verbindingen met verwaarloosbare verandering van de oorspronkelijke hoeken tussen staven,
- Flexibel – verbindingen waarvan wordt aangenomen dat ze een betrouwbare en bekende mate van buiginklemming kunnen leveren,
- Scharnierend – verbindingen die geen buigmomenten ontwikkelen.
Verbindingen worden geclassificeerd volgens EN 1993-1-8 – Cl. 5.2.2.
- Stijf – \( \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \ge k_b \)
- Flexibel – \( 0.5 < \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} < k_b \)
- Scharnierend – \( \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \le 0.5 \)
waarbij:
- Sj,ini – beginstijfheid van de verbinding; de verbindingsstijfheid wordt als lineair beschouwd tot 2/3 van Mj,Rd
- Lb – theoretische lengte van de geanalyseerde staaf; ingesteld in de staaf-eigenschappen
- E – elasticiteitsmodulus (Young's modulus)
- Ib – traagheidsmoment van de geanalyseerde staaf
- kb = 8 voor raamwerken waarbij het schoorssysteem de horizontale verplaatsing met ten minste 80 % vermindert; kb = 25 voor andere raamwerken, mits in elke verdieping Kb/Kc ≥ 0.1. De waarde kb = 25 wordt gebruikt tenzij de gebruiker "geschoord systeem" instelt in de norminstelling.
- Mj,Rd – rekenwaarde van de momentweerstand van de verbinding
- Kb = Ib / Lb
- Kc = Ic / Lc