Alle soorten imperfecties worden beschreven in de Theoretische achtergrond van IDEA StatiCa Member. Kortom, de globale imperfectie wordt toegepast op het hele constructiemodel en de lokale imperfectie wordt toegepast op enkele liggers, kolommen of frames.
IDEA StatiCa Member staat de toepassing van de lokale imperfecties toe op de knikvormen met amplitudes e0 in millimeters bepaald door de gebruiker. Dee0-waarde wordt berekend als een relatieve waarde gerelateerd aan de lengte van het element. Als beide richtingen mogelijk zijn voor doorbuiging, is het cruciaal om beide knikvormen te analyseren - met positieve + en negatieve - tekens van e0.
Meestal is de firste knikvorm met de maximale amplitude volgens de relevante richtlijnen voldoende. Meer knikvormen moeten worden geanalyseerd voor modellen met meerdere geanalyseerde staven.
Er zijn richtlijnen voor elke code voor het bepalen van onvolkomenheden, die je invoert in Member voor de GMNIA-analyse.
In de Eurocode wordt dit bijvoorbeeld beschreven in EN 1993-1-1, Cl.5.3.2 (3). De imperfectieamplitude e0wordt berekend in Tabel 5.1, waar de plastische analyse moet worden gebruikt.
Om de knikcurve in het tabblad te bepalen, moet je op basis van de weergegeven knikvorm in de LBA-analyse in Member beslissen of:
- Het Lid overwegend is samengedrukt waarbij flexural, torsional, of torsional-flexural knik wordt verwacht, en gebruik Tabel 6.2,
- Of indien het element overwegend gebogen is en de belangrijkste bezwijkwijze laterale-torsiebuiging is, en gebruik Tabel 6.4.
Voor knik van panelen (liggerplaat), flenzen en verstijvers moet tabel C.2 uit EN 1993-1-5 worden gebruikt om de imperfectiewaarden te berekenen.
De vastgestelde imperfectieamplituden kunnen worden ingevoerd in het tabblad na de LBA (lineaire knikanalyse) en vóór de GMNIA-analyse van de 2e orde (geometrisch en materieel niet-lineaire analyse met imperfecties).
Positieve + en negatieve - waarden van onvolkomenheden e0 moeten opeenvolgend worden toegepast en de gevaarlijkste resultaten moeten als relevant worden beschouwd. Als imperfecties worden toegepast op meer knikvormen, moeten alle mogelijke combinaties van + en - imperfectiewaarden worden berekend.
